Mosiądz

Archive for the ‘Mosiądz’ Category

Jeśli chcemy dowiedzieć się czegoś więcej na temat mosiądzu, musimy zaznajomić się z Klasyfikacją, jaką jest Polska Norma PN-xx/H-87025, która wyróżnia wiele odmian i rodzajów tego stopu. Mosiądz możemy podzielić ze względu na skład. Z ego też względu dzielimy go na dwuskładnikowy, oraz ołowiowy. Oprócz tego podziału wyróżnia się także mosiądze specjalne, które posiadają w swoim składzie dodatki takie jak: nikiel, krzem, oraz żelazo. Wśród mosiądzów specjalnych wyróżnić można także podkategorie, którymi są: mosiądze cynowe, aluminiowe, manganowe, oraz niklowe i krzemowe. Charakterystycznym typem są mosiądze wysokoniklowe, w skład, których wchodzi miedz, nikiel oraz cynk, zaś w niektórych przypadkach także mangan. Ta odmiana mosiądzu ma srebrny kolor, dlatego też zwana jest, jako popularne srebro i zazwyczaj nikt tego stopu nie kojarzy z mosiądzem, występującym najczęściej w barwie miedzi. Ten rodzaj mosiądzu charakteryzuje się doskonałą plastycznością, dlatego często wykonuje się z niego biżuterię okucia, kielichy czy też sztućce.

Jeśli mówimy o mosiądzu zawsze mamy na myśli fakt, iż jest to stop miedzi i cynku. Stopy te łączone są wraz ze sobą w równych ilościach, zaś do nich dodawane są także inne metale, jak na przykład: cyna, aluminium oraz ołów. Niegdyś niemal wszystkie urządzenia, które wymagały trwałości wykonywane były z mosiądzu, dlatego też odlewano z niego wagi, instrumenty służące do pomiaru, a także odważniki. Niestety dziś mosiądz stracił nieco na swej dawnej wartości, ponieważ w wielu przypadkach zastąpiono go stalą nierdzewną, a także innymi stopami, które cechują się większą ilością zalet i walorów. Najpopularniejszym dziś jest mosiądz łuskowy, który składa się z miedzi w siedemdziesięciu procentach, oraz w trzydziestu procentach z miedzi. Cechą charakterystyczną tego mosiądzu jest to, ze jest on bardzo ciągliwy, dlatego doskonale nadaje się na wyrabianie długich, bardzo cienkich drutów. Niestety ma on jedną wadę, którą jest mianowicie mała wytrzymałość na rozciąganie. Z tego też względu nie jest on chętnie wykorzystywany w produkcji, zwłaszcza od czasu, kiedy odkryto stopy o znacznie lepszych właściwościach chemicznych oraz fizycznych.